Rok liturgiczny - Chrystus Król

Idź do spisu treści

Menu główne:

Rok liturgiczny

Różne > Nauka Kościoła
OKRES ADWENTU
“Okres adwentu ma podniosły charakter: jest okresem przygotowania do uroczystych obchodów Narodzenia Pańskiego, upamiętniających pierwsze przyjście Syna Bożego do ludzi, a zarazem czasem, w którym tamto wspomnienie kieruje umysł ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Chrystusa przy końcu świata. Z tych powodów okres adwentu jest czasem religijnego i radosnego oczekiwania”

OKRES BOŻEGO NARODZENIA
“Po dorocznym obchodzie Misterium Paschalnego największym obchodem Kościoła jest Pamiątka Narodzenia Pana i Jego objawień, sprawowana w okresie Bożego Narodzenia.
Okres Bożego Narodzenia trwa od pierwszych nieszporów Narodzenia Pańskiego aż do niedzieli po 6 stycznia.”
(Kal. 32-33)

OKRES ZWYKŁY
“Oprócz okresów o szczególnym charakterze są w ciągu roku 33 lub 34 tygodnie, kiedy to Misterium Chrystusa obchodzi się w pełnej jego treści, a nie w jakimś szczególnym jego aspekcie; dotyczy to zwłaszcza niedziel. Ten okres nazywa się okresem zwykłym.”
(Kal. 43)

OSTATNIA NIEDZIELA KARNAWAŁU
We wschodnich regionach Polski dzień ten wyróżniał się specjalną obrzędowością. Ostatnia niedziela przed wielkim postem przypada na koniec zimy. Stąd symbolika specjalnych, gestów dokonywanych tego dnia ma na celu przywołanie wiosny. Nazywano to “hukaniem” lub “klikaniem” wiosny.

OKRES WIELKIEGO POSTU
Rodziny katolickie w okresie Wielkiego Postu zachęcają się wzajemnie do gorliwego i owocnego udziału w liturgii wielkopostnej i w nabożeństwach pokutnych w kościele. Zgodnie z prawem i tradycją Kościoła, przystępujemy do sakramentu pokuty, aby z oczyszczoną duszą uczestniczyć w misteriach paschalnych. Nabożeństwa wielkopostne, a zwłaszcza Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale oraz rekolekcje parafialne, mają przysposobić nasze serca do rozważania męki Chrystusa. W tym szczególnym okresie Chrystus oczekuje od nas wewnętrznego nawrócenia przez zmianę sposobu myślenia i radykalną przemianę serca.
Od II wieku chrześcijanie, przygotowując się do Świąt Wielkiej Nocy, pościli. Początkowo poszczono zaledwie dwa dni, potem przez tydzień. Od VI wieku czas postny wydłużył się do 40 dni, na pamiątkę czterdziestodniowego postu Pana Jezusa na pustyni.

ŚRODA POPIELCOWA POPIELEC
WSTĘPNA ŚRODA
Pierwszy dzień wielkiego postu to uroczystość przede wszystkim religijna. Podniosły, smutny nastrój udziela się każdemu choćby przez krótki czas spędzony w kościele. Wszyscy idą do kościoła, klękają przed ołtarzem, aby ksiądz posypał im głowy popiołem. “Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz” - wypowiada kapłan nad każdym, któremu szczypta spopielonej palmy z Kwietnej Niedzieli osiadła szara plama na włosach. Najwspanialsza demokracja... Symbol pokuty - szary proch - przyjmują na stopniach ołtarzy królowie, książęta, wielcy panowie i żebracy, bezdomni, trędowaci. Wobec Boga wszyscy są równi. Wobec śmierci też.

IV Niedziela Wielkiego Postu
Śmiertelna Niedziela
Biała Niedziela
Czarna Niedziela
IV niedziela wielkiego postu była w wyobrażeniach ludu polskiego dniem walki zimy z wiosną, walki na śmierć i życie - stąd nazwa tego dnia - Śmiertelna Niedziela. Kolory biały i czarny były barwami żałoby, dlatego niekiedy nazwy tych kolorów występowały przy słowie “niedziela”.

OKRES WIELKANOCNY
“Okres pięćdziesięciu dni od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego obchodzi się w podniosłym nastroju radości jako jeden dzień świąteczny, jako «Wielką Niedzielę» (św. Atanazy). Są to dni, kiedy ze szczególną mocą rozbrzmiewa śpiew «Alleluja». Osiem pierwszych dni okresu wielkanocnego tworzy oktawę i obchodzi się je jako uroczystości pańskie.”
(Kal. 24)

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego
Tradycja
Wielkanoc jest najstarszym i największym świętem w Kościele. Swój początek wzięło od żydowskiej Paschy, czyli wyjścia Narodu Wybranego z niewoli egipskiej do Ziemi Obiecanej. Żydzi świętowali, Paschę czternastego dnia księżycowego miesiąca Nissan. Podczas takiego święta miało miejsce Zmartwychwstanie Chrystusa.
 
Obrzędy
Po Mszy świętej rezurekcyjnej gromadzimy się przy stole udekorowanym na święta Wielkanocne. Zapalamy paschał rodzinny.
Wcześnie, przed wschodem słońca, obchodzili swoje pola i kropili je wodą święconą. Na Podlasiu strażacy w galowych mundurach i błyszczących metalowych kaskach obchodzili wszystkie domy, osiedla czy też wioski, śpiewając pieśni wielkanocne, składali życzenia i kropli mieszkania wodą święconą. W całej Polsce natomiast znany jest śmigus-dyngus - oblewanie się nawzajem wodą, często lodowatą, prosto ze studni czy kranu. Różnie tłumaczy się genezę i znaczenie tego ludowego zwyczaju. Dla nas niech pozostanie on znakiem, że wszyscy zostaliśmy obmyci wodą chrztu świętego i nigdy nie możemy zapominać o swej godności dzieci Bożych.
Dzisiejsze popołudnie w dawnej polskiej tradycji spędzano na spacerach. Zwyczaj ten jest jakby udramatyzowaniem wydarzenia wielkanocnego, podczas wędrówki z Jerozolimy do Emaus, a które opisał św. Łukasz (24, 13-25). Konstytucją tego zwyczaju niech będą dziś odwiedziny u krewnych, sąsiadów, a zwłaszcza osób chorych, starszych czy samotnych.
 
Druga niedziela Wielkanocy czyli Miłosierdzia Bożego
Niedziela Biała
Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego nierozerwalnie łączy się z osobą błogosławionej Faustyny Kowalskiej. Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział o niej: “Ta prosta zakonnica przybliżyła Polsce i światu paschalne orędzie Jezusa Miłosiernego. W tej godzinie dziejów wołamy o Miłosierdzie Boże. Pascha jest to przyjście i zmartwychwstanie Chrystusa. Jest to paschalne Objawienie się Miłosierdzia Bożego”.

Obrzędy
Gdy zegar wybije godzinę 15:00 cała rodzina przy zapalonej świecy paschalnej odprawia Godzinę Miłosierdzia Bożego. Jako wstęp można odczytać następujący fragment z dzienniczka siostry Faustyny:
“Ile razy usłyszysz, jak zegar bije trzecią godzinę, zanurzaj się cała w miłosierdziu Moim, uwielbiając i wysławiając je (...) bo w tej chwili zostało na oścież otwarte. W godzinie tej uprosisz wszystko dla siebie i dla innych, w tej godzinie stała się łaska dla świata całego - Miłosierdzie zwyciężyło Sprawiedliwość (...)
Pragnę, aby było Święto Miłosierdzia. Chcę, aby ten obraz, który wymalujesz pędzlem, żeby był uroczyście poświęcony w pierwszą niedzielę po Wielkanocy, ta niedziela ma być Świętem Miłosierdzia (...)
Pragnę, ażeby kapłani głosili to wielkie Miłosierdzie Moje względem dusz grzesznych. Niech się nie lęka zbliżyć do mnie grzesznik. Palą Mnie płomienie Miłosierdzia, chcę je wylać na dusze ludzkie. Pragnę, aby Święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników. W dniu tym otwarte są wnętrzności Miłosierdzia Mego, wylewam całe morze łask za dusze, które zbliżą się do źródła Miłosierdzia Mojego. Która dusza przystąpi do spowiedzi i komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar (...) Dusze giną mimo Mojej gorzkiej męki. Daję im ostatnią deskę ratunku, to jest Święto Miłosierdzia Mojego. Jeżeli nie uwielbią Miłosierdzia Mojego, zginą na wieki (...).
Kto w dniu tym przystąpi do Źródła Życia, ten dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar”
Modlitwa o Miłosierdzie Boże
O Boże wielkiego miłosierdzia dobroci nieskończona, oto dziś cała ludzkość woła z otchłani nędzy swojej do miłosierdzia Twego, do litości Twojej, o Boże, a woła potężnym swym głosem nędzy. Boże łaskawy, nie odrzucaj modlitwy wygnańców tej ziemi.
O Panie, dobroci niepojęta, który znasz na wskroś nędzę naszą i wiesz, że o własnych siłach wznieść się do Ciebie nie jesteśmy w stanie, przeto Cię błagamy:
uprzedzaj nas łaską swoją i pomnażaj w nas nieustannie miłosierdzie swoje, abyśmy wiernie pełnili wolę Twoją świętą w życiu całym i w śmierci godzinie.
Niech nas osłania wszechmoc miłosierdzia Twego przed pociskami nieprzyjaciół naszego zbawienia, abyśmy z ufnością jak dzieci Twoje czekali na przyjście Twoje ostateczne, który to dzień Tobie jest tylko wiadomy i spodziewamy się, że otrzymamy wszystko, co nam jest obiecane przez Jezusa, pomimo całej nędzy naszej, bo Jezus jest ufnością naszą, przez Jego miłosierne serce przechodzimy jak przez otwartą bramę nieba. Amen
Przynagleni objawieniami błogosławionej siostry Faustyny powinniśmy nawet codziennie odmawiać Koronkę do Miłosierdzia Bożego - w dzień około godz. 15, w nocy około godz. 3.

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
ZIELONE ŚWIĄTKI
Dzieje Apostolskie (2, 1-11) podają: “Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić...”

BOŻE CIAŁO
W pierwszą niedzielę po Zielonych Świętach przypada uroczystość Trójcy Świętej, a w czwartek po Trójcy Świętej - Boże Ciało.
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego